Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

ΦΑΡΑΓΓΙ ΣΑΡΑΚΙΝΑΣ ή ΣΑΡΑΝΤΑΠΗΧΟΥ

ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΙΝΑΣ
 ή ΣΑΡΑΝΤΑΠΗΧΟΥ
                  Του ορειβάτη  Δακανάλη Μανόλη
       O Σαραντάπηχος ήταν ένας γίγαντας με 40 πήχες μπόι ως άλλος Τάλως, γιός του Δία. Περνώντας από το βουνό έσκυψε να πιεί κρυστάλλινο νερό από το ποτάμι. Η μακρά γενειάδα του έσκισε το βουνό στα δυο και δημιουργήθηκε το φαράγγι της Σαρακίνας ή Σαραντάπηχου.
        Σαράντα ορειβάτες του Ορειβατικού Μοιρών με αρχηγό τον γράφοντα στις 6 Νοεμβρίου 2016  επισκεφτήκαμε το  πολύ εντυπωσιακό φαράγγι της Σαρακίνας από την μεριά της εξόδου.
        Το φαράγγι έχει μήκος 1,5 χιλιόμετρα και η έξοδος του απέχει ενάμιση χιλιόμετρο  από το παραδοσιακό χωριό Μύθος, τα οποία κάναμε περπατώντας. Στο φαράγγι ρέει ο ποταμός Κρυοπόταμος με σχεδόν αέναη ροή, ο οποίος πηγάζει  από το μοναδικού φυσικού κάλλους  πευκόδασος του Σελάκανο. Το νερό στο πέρασμά του μέσα στο φαράγγι σχηματίζει μικρούς καταρράχτες, οι οποίοι το κοσμούν και σχηματίζουν μικρές λιμνούλες.
         Στην έξοδο του φαραγγιού υπάρχει ένας παλαιός νερόμυλος και έχουν διαμορφώσει το χώρο με προγράμματα. Μόλις διακόσια μέτρα από την έξοδο συναντάμε τις πρώτες πόρτες, γιατί μετά από ένα μικρό πλάτωμα ακολουθούν και δεύτερες πόρτες. Τα τοιχώματα του φαραγγιού και στις δυο περιπτώσεις στενεύουν  πάρα πολύ, το πλάτος κυμαίνεται από 3-10 μέτρα και το ύψος των ορθοπλαγών φτάνει τα 150 μέτρα, οι οποίες κλείνουν  σχεδόν την ορατότητα  προς τον ουρανό και δημιουργούν ένα υπερθέαμα.  Σε δυο σημεία το πέρασμα γίνεται κάτω από βραχώδεις φυσικές γέφυρες και λίγο πιο πάνω βρίσκεται ο μεγαλύτερος καταρράχτης του φαραγγιού, ο οποίος έτρεχε αρκετό νερό.
       Tα ορμητικά νερά του ποταμού στο πέρασμά τους τώρα και εκατομμύρια χρόνια διαβρώνουν τα βράχια και έχουν γίνει πολύ γλιστερά. Στα σημεία αυτά έχουν σμιλεύσει τα βράχια και δημιούργησαν σκαλοπάτια, ενώ σε άλλα σημεία έχουν τοποθετήσει σχοινιά και σκάλες για να είναι εύκολη η προσπέλαση των επισκεπτών.
       Βρήκαμε το ποτάμι με μεγάλη ροή νερού εξ αιτίας των πρόσφατων βροχοπτώσεων. Έτσι το περπάτημα γίνονταν σε πολλά σημεία μέσα στο νερό χωρίς μποτάκια, ενώ τα βράχια γλίστραγαν υπερβολικά. Υπήρξε μεταξύ των ορειβατών  μεγάλη αλληλοβοήθεια για να αποφύγουμε τυχόν ατύχημα. Το χειμώνα δεν περνιέται το φαράγγι, διότι η στάθμη του νερού ανεβαίνει πολύ ψηλά. Η βροχή το καθιστά απροσπέλαστο έστω και με λίγο νερό, γιατί τότε τα βράχια γλιστράνε πολύ και ο κίνδυνος ατυχήματος είναι υπαρχτός.
       Μέσα στο φαράγγι υπάρχουν  πλατάνια, δυο μικροί φοίνικες και πολλά δέντρα της οικογένειας κράταιγος (τρεμιθιές), που κρέμονται στα βράχια σαν πολυέλαιοι. Στην πάνω μεριά ομαλοποιείται η μορφολογία του εδάφους. Η βιοποικιλότητα της περιοχής είναι πολύ πλούσια και αποτελείται, από καλάμια, μυρτιές, πεύκα, πρίνους, λυγαριές, ελιές και άλλα δασικά δέντρα. Το φαράγγι είναι πολύ εντυπωσιακό, μαγεύει, ενθουσιάζει και ο επισκέπτης συναντά ένα απίστευτο θαύμα.

     Η όλη πορεία μέσα στο φαράγγι και η επιστροφή πίσω έγινε από χωματόδρομο,   επαρχιακό δρόμο και  κράτησε τέσσερις ώρες.-
Στην έξοδο του φαραγγιού

Πάνω στον παλιό αγωγό άρδευσης

Στο στένεμα του φαραγγιού.

Πάνω στα γλιστερά βράχια

Άποψη φαραγγιού.

Φυσική γέφυρα

Αμαζόνες

Δύσκολη ανάβαση.

Ο μεγάλος καταρράχτης

Η Μαρία πρώτη.

Ο Μανόλης από τους τελευταίους

Τελευταίος ο Νεκτάριος

Φυσική καμάρα

Απολαμβάνουν την λιμνούλα.

Δεύτερες Πόρτες

Ανεβαίνουν από τα σμιλευμένα σκαλοπάτια

Άλλη μια δυσκολία

Όλοι ξυπόλητοι.

Μπαίναμε μέσα στο νερό ξυπόλητοι.
Ευτυχώς που υπήρχαν κορμοί δέντρων
Προσθήκη λεζάντας

Λίγη ξεκούραση



Βελάνια πρίνου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου