Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

ΑΛΠΙΚΟΣ ΓΚΙΓΚΙΛΟΣ

                       ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤOΝ ΓΚΙΓΚΙΛΟ
                     Του ορειβάτη Δακανάλη Μανόλη
       Οι πρώτες ακτίνες του κοσμογυριστή ήλιου διαπερνώντας τα σύννεφα φώτιζαν τις γκρίζες πλαγιές του κακοτράχαλου και αφιλόξενου Γκίγκιλου (υψ2080μ), ο οποίος ορθώνεται επιβλητικά  ως ένας πέτρινος γίγαντας και άγρυπνος φρουρός της Σαμαριάς τώρα και εκατομμύρια χρόνια. Γκίγκιλος σημαίνει σαπισμένος, γιατί από τις απόκρημνες πλαγιές του πέφτουν βράχια καθ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Είναι ένα ασυνήθιστο άτσαλο βουνό Αλπικής μορφής, στις απότομες πλαγιές του οποίου υπάρχουν δέκα και πλέον σπηλαιοβάραθρα, ενώ έχουν ασφαλιστεί πολλές αναρριχητικές διαδρομές.
      Τουρίστες από όλο τον κόσμο κατηφόριζαν στο Ξυλόσκαλο με νοσταλγία για να απολαύσουν τον μαγευτικό φάραγγα της Σαμαριάς, που είναι γνωστότατος σε όλο τον κόσμο. Οι 22 ορειβάτες του Ορειβατικού Μοιρών με αρχηγό το Μανόλη Ντρετάκη στις 8-10-2017 για να κατακτήσουν την κορφή του Γκίγκιλου, άρχισαν την ανηφορική τους ανάβαση από το Ξυλόσκαλο (υψ1226μ) ακολουθώντας το μονοπάτι Ε4. Στο ξεκίνημα ο καιρός ήταν μπουκωμένος, φυσούσε δυνατός  παγωμένος βοριάς και τότε θυμήθηκα, τι έλεγε η γιαγιά μου πριν από πολλά χρόνια, «Λιάσε ήλιε να λιαστώ, κάψε του βοσκού τη ράχη, κάψε και την εδική μου, να σου δώσω τη ζωή μου».  Η ανάβαση αποδείχτηκε πολύ δύσκολη και απαιτητική. Κάθε νέο μονοπάτι αποτελεί ένα μυθιστόρημα, που περιμένεις να το διαβάσεις.
       Η περιοχή του Εθνικού Δρυμού της Σαμαριάς από το 1962, διακρίνεται για την πλούσια χλωρίδα με αειφόρα ανάπτυξη, ενώ η πανίδα αποτελείται από γύπες ή σκάρες, χρυσαετούς, γυπαετούς ή κοκαλάδες και τον Κρητικό αίγαγρο το ΚΡΙ-ΚΡΙ ή αγρίμι. Από το 2010 αποτελεί μέρος του Παγκοσμίου Δικτύου Αποθεμάτων Βιόσφαιρας της UNESKO.
       Το εντυπωσιακό οροπέδιο του Ομαλού, το  άγριο φαράγγι της Σαμαριάς, οι αφιλόξενες κορφές των Λευκών Ορέων, έχουν συνδεθεί διαχρονικά με πολλά ιστορικά γεγονότα, αφού αποτέλεσαν κρησφύγετα των επαναστατών και κάθε καταδιωκόμενου πατριώτη.
       Παντού υπάρχουν άγριες και απάτητες βουνοπλαγιές με μοναδικούς σχηματισμούς. Εντυπωσιάζουν οι θαμνώδεις κέδροι, αλλά πολύ περισσότερο τα μοναδικής ποικιλίας κυπαρίσσια των Λευκών Ορέων, όπου το καθένα αποτελεί διαφορετική φιγούρα, στο ρίζωμα, στον κορμό και στους κλώνους.
      Φθάνοντας στα 1400 μέτρα υψόμετρο βρεθήκαμε ανάμεσα σε εντυπωσιακούς σχηματισμούς βράχων. Το μονοπάτι περνά κάτω από μια πέτρινη φυσική καμάρα και συνεχίζει  ανάμεσα σε ογκώδη βράχια με στενή δίοδο, που μόλις περνά ο ορειβάτης. Υπέροχο θέαμα και απόλαυση για αχόρταγο μάτι που σάρωνε ολόκληρο το βουνό.
      Η πηγή «Λινοσέλι» (Σελί των Ελλήνων) με τα κρυστάλλινα και κατάκρυα νερά, αποτελεί νάμα ζωής για τον κάθε διαβάτη. Γύρω από το Λινοσέλι τοποθετείται γνωστό αρχαίο μαντείο.
      Το  μονοπάτι μέχρι το «Διάσελο»  σχηματίζει  πολλές φουρκέτες πάνω σε μια μεγάλη σάρα, που καλύπτει σχεδόν ολόκληρη την ανατολική πλαγιά του όρους «Ψιλάφι».
      Νότια από το Διάσελο απλώνεται το κατάφυτο με πεύκα και κυπαρίσσια φαράγγι της Τρυπητής, που φτάνει ίσαμε το Νότιο Κρητικό Πέλαγος.
     Από το Διάσελο τραβερσάραμε  ακολουθώντας ένα σημαδεμένο υποτυπώδες μονοπάτι, που μας οδήγησε στη βορειοανατολική βραχώδη πλαγιά του Γκίγκιλου. Το σήμα κινδύνου αριστερά μας προειδοποιεί, ότι υπάρχει το βάραθρο της «Καλιακούδας» βάθους 115 μέτρων. Η ανάβαση για την κορφή είναι κουραστική και απρόβλεπτη. Όμως ο καθάριος αέρας που δροσίζει το ταλαιπωρημένο κορμί, οι μεθυστικές μυρωδιές, τα έντονα χρώματα του βουνού, ξεσηκώνουν τις αισθήσεις, αναζωογονούν  την ψυχή και επιτυγχάνεται  ο σκοπός.  Εμείς ως αίγαγροι ακροβατούσαμε πάνω στα τσουγκρωτά  βράχια και μετά από λίγο πατήσαμε στην κορφή. Η όλη πορεία κράτησε τρεισήμισι ώρες σκληρής ανάβασης.
      Πάνω στην κορφή κατά τη μυθολογία υπήρχε ο θρόνος του Κρητογενή Δία, ενώ στην κορυφογραμμή του όρους «Ψιλάφι» (υψ1984μ) πραγματοποιούσε τις αρματοδρομίες του. Ανατολικά ίσταται ο Βολακιάς (υψ2116μ) και ανατολικότερα φιγουράρει η υψηλότερη κορφή των Λευκών Ορέων  «Πάχνες» (υψ2453μ). Τα Λευκά  Όρη έχουν  αμέτρητες κορφές που τις χαρακτηρίζει το κωνικό σχήμα με σχεδόν μηδενική βλάστηση. Το ανάγλυφο του βουνού μοιάζει με «σεληνιακό» τοπίο ή ορεινή έρημο όπως την αποκαλούν, είναι δε μοναδικό φαινόμενο στην Ελλάδα.
     Η θέα από την κορφή ήταν πανοραμική, επικρατούσε μια απέραντη ηρεμία και βλέπαμε μέχρι τη Γραμβούσα και τη  Γαύδο το νησί της Καλυψώς. Απολαύσαμε από ψηλά, όλα όσα προαναφέραμε, σε αυτό μας βοήθησε η διαύγεια της ατμόσφαιρας, γιατί ο καιρός  βελτιώθηκε θεαματικά. Όσο και να φαίνεται παράξενο στο βουνό ξεφεύγεις και χάνεις την επαφή με την πραγματικότητα. Η παραμονή μας όμως στην κορφή κράτησε λίγο, όσο ένα όνειρο. Αν μπορούσαμε, θα  αλυσοδέναμε τον κοσμογυριστή ήλιο, να σταματήσει, να μείνουμε  εκεί για πολλές ώρες.
     Συμπερασματικά η ανάβαση στον Γκίγκιλο, είναι μια  ανεπανάληπτη, συγκλονιστική εμπειρία μέσα σε μια άγρια και πρωτόγονη φύση.
    Επιστρέφοντας στο Ξυλόσκαλο ο ήλιος βρίσκονταν  ήδη μια κονταριά πάνω από τη δύση του. Η όλη πορεία μας πήρε περίπου έξι ώρες.-
Στα τσουγκρωτά βράχια

Από την ανάβαση.


Στο Ξυλόσκαλο του Ομαλού

Ο φίλος ο Γιάννης.

Στη μασκότ της διαδρομής 

Από τη διαδρομή

Δολαμιτικοί σχηματισμοί
Κάτω από τη γέφυρα



Σε αναμονή

Άποψη της Σαμαριάς.

Στη  σκέπη του κυπαρισσού

Στην πηγή Λινοσέλι

Πάνω στο χαλασά.

Δύσκολη ανάβαση

Η κορφή του Γκίγκιλου.

Μέσα στην αχλή

Γεύμα στην κορφή


Αναμνηστική της κορφής

Οι Πάχνες από τον Γκίγκιλο.

Μ. Δακανάλης

Οροπέδιο Ομαλού

Η κορφή Ψιλάφι

Μ. Δακανάλης

Μαγεία της φύσης



Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

37η Παγκρήτια Ορειβατική Συνάντηση στις ΑΡΑΒΑΝΕΣ


Χώρος κατασκήνωσης










  37η Παγκρήτια Ορειβατική Συνάντηση
               Στις Αραβάνες
        Του ορειβάτη Δακανάλη Μανόλη
           
       Ορειβάτες από όλη την Κρήτη το απομεσήμερο της 9ης  Σεπτεμβρίου 2017 συνέρεαν  στο γραφικό χωριό του Μυλοποτάμου Άγιος Μάμας (υψ460μ), για να συμμετάσχουν στην 37η Παγκρήτια Ορειβατική συνάντηση στη θέση Αραβάνες του δυτικού Ψηλορείτη. Το χωριό  αναφέρεται από τον 13ο αιώνα και με την απογραφή  του 2011 είχε 213 κατοίκους. Τρία χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Αγίου Μάμα βρίσκεται το μικρό χωριό Καστρί. Πάνω από τον οικισμό αυτό στο λόφο Πανωκάστρι, υπήρξε η Ακρόπολη του Μυλοποτάμου το φρούριο-κατοικία και το στοιχειώδες κράτος του ισχυρού άνδρα της Κρήτης Αλέξιου Καλλέργη επί Ενετοκρατίας (13ος αι).
       Στο χώρο κατασκήνωσης στον ορεινό όγκο Αραβάνες στο ξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίου (υψ1360μ), μας υποδέχτηκαν εγκάρδια συνάδελφοι ορειβάτες του οικοδεσπότη και διοργανωτή της εκδήλωσης Ορειβατικού Συλλόγου Ρεθύμνου, οι οποίοι μας κέρασαν με ρακί και διάφορες λιχουδιές.
       Το φθινοπωρινό λιόγερμα όλο και παραδίδονταν στις πορφυρές ανταύγειες του δειλινού και στο χώρο γύρω από το ξωκλήσι του Αγίου Κωνστανίνου στήθηκαν αμέτρητες σκηνές, δημιουργώντας ένα πολύχρωμο παγκρήτιο χωριό με 185 γνωστούς και μη εξαιρετέους ορειβάτες. Ο  ορειβατικός Μοιρών συμμετείχε 18 ορειβάτες.
      Οι Αραβάνες είναι μια ευρύτερη περιοχή του δυτικού Ψηλορείτη με αμέτρητες βουνοκορφές. Το μεγαλύτερο τμήμα της οποίας καλύπτεται με χαμηλή βλάστηση κυρίως σφεντάμια, η οποία τρέφει χιλιάδες αιγοπρόβατα των γύρωθε χωριών. Ένα μεγάλο τμήμα είναι καλυμμένο με τεράστιους πρίνους και σφεντάμια, που αποτελούν όαση της περιοχής. Τα οροπέδια του Ψηλορείτη όπως  της Νίδας, του Μηγερού, του Έβδομου, των Ακολύτων και στις Αραβάνες, αποτελούν κοιτίδες ενδημισμού και βιοποικιλότητας, προστατεύοντας μοναδικά είδη χλωρίδας και πανίδας όπως η ενδημική νευρίδα και διάφορα άλλα φυτά.
     Η λέξη Αραβάνες έχει άγνωστη προέλευση και η μόνη μαρτυρία που συνάντησαν οι γλωσσολόγοι του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών είναι : Η Αραβανιά = τόπος εκγύμνασης Αλόγων.
     Με το λυκόφως άρχισε η καθιερωμένη τελετή προσφωνήσεων και αντιφωνήσεων των προέδρων των συλλόγων και οι ανταλλαγές δώρων με τον πρόεδρο του Ορειβατικού Ρεθύμνου Μανωλεσάκη Κώστα.
     Συζητήθηκε ενδελεχώς από τη μεριά του «Δικτύου Αγώνα κατά ΒΑΠΕ», ότι σχεδιάζεται ολόκληρη η μακριά κορυφογραμμή της κορφής «Μύγια» (υψ1584μ), να γίνει αιολικό πάρκο. Η τοπική αυτοδιοίκηση, όλοι οι φορείς, οι σύλλογοι, οι ενεργείς πολίτες, να αντιδράσουν για να αποτρέψουν την εγκατάσταση αυτή, γιατί καταστρέφει το περιβάλω και δεν προσφέρει τίποτα το θετικό.
     Τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη της ορειβάτισσας Ελένης Αναθρεπτάκη ετών 40, που στις 29-5-2017 έπεσε στον γκρεμό στο φαράγγι Βρυσή των Λευκών Ορέων θανάσιμα τραυματισμένη. Αιωνία της η μνήμη. Θα την θυμόμαστε πάντα !!!!!!!!!
     Προσφέρθηκε το δείπνο από την παραδοσιακή φασολάδα, πιλάφι βραστό κρέας, κρασί και άλλα εδέσματα. Ακολούθησε ζωντανή ελαφρολαϊκή μουσική χωρίς μεγάφωνα με τραγούδια και χορούς.
     Το πρωί με την ανατολή του κοσμογυριστή ήλιου προσφέρθηκε το πρωινό  από τσάι του βουνού  μαλοτήρα και άλλες λιχουδιές.
     Ο ήλιος βρίσκονταν ήδη μια κονταριά πάνω από την ανατολή και οι ορειβάτες με πολύχρωμες μπλούζες ακολούθησαν δυο διαδρομές: Η πρώτη ομάδα από  τον χώρο της κατασκήνωσης ανηφόρησε για την κορφή του «Αράπη» (υψ1450μ),  ακολούθησαν την κορυφογραμμή και κατέληξαν στην πηγή Αραβάνες.
      Η δεύτερη ομάδα από την κατασκήνωση ακολούθησε ένα παλιό μονοπάτι μέσα από το ρέμα του Αράπη που είναι κατάφυτο από μεγάλους πρίνους, αζύλακες, σφεντάμια,  λιόπρινα, που αποτελούν μια όαση και κατέληξε στην πηγή Αραβάνες. Στη μοναδική αυτή πηγή της περιοχής με τα κρυστάλλινα κατάκρυα νερά συνέκλειναν  όλοι οι ορειβάτες, ενώ ποιο κάτω μέσα στο δάσος φιγουράρει το πετρόκτιστο  στο ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου του μεθυστή.
      Όλοι οι ορειβάτες επέστρεψαν πίσω στην κατασκήνωση από το ρέμα του Αράπη.  Η πρώτη πορεία ήταν πεντάωρη, ενώ η δεύτερη κράτησε περίπου τριάμισι ώρες. Η ημέρα ήταν ηλιόλουστη με κανονικές για την εποχή θερμοκρασίες και φυσούσε νότιος άνεμος.
      Η ευρύτερη περιοχή Αραβάνες έχει παίξει σημαντικό διαχρονικό ιστορικό ρόλο με πρόσφατη την αντίσταση στη ναζιστική θηριωδία 1941-44. Οι πολλές βουνοκορφές, οι σπηλιές, το δάσος και το τρεχούμενο νερό της πηγής προσέφεραν κάλυψη και προστασία στις ανταρτικές ομάδες και σε κάθε καταδιωκόμενο πατριώτη. Η σπηλιά των Αραβάνων «Κορέδος» κατά την κατοχή στέγασε το αρχηγείο της ΕΑΜικής Αντίστασης Αμαρίου και Μυλοποτάμου με αρχηγούς τους Γιώργο Παπαδάκη ή Λεμονιά, Στρατή Βελουδάκη Έφ. Ανθ/γό και Γιώργη Χαραλ. Σμπώκο δικηγόρο. (Πηγές:Πολιτιστικό Ρέθυμνο www.politistiko-rethymno.org (Αραβάνες) και Γιώργης Κάβος σελ.524-532).
      Στις Αραβάνες πραγματοποιήθηκε τη νύχτα της 5ης Σεπτεμβρίου 1944 παγκρήτια σύσκεψη των ανταρτικών ομάδων ΕΟΚ. Πήραν μέρος ο εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης σμήναρχος Εμμαν. Κελαϊδής, ο Καπετάν Πετρακογιώργης, ο δικηγόρος Εμμαν. Παπαδογιάννης της ΕΟΚ Ρεθύμνου, ο Καπετάν Μιχάλης Ξυλούρης ή Χριστομιχάλης της Α.Α.Ο. Ανωγείων, ο ταγ/ρχης Γιώργης Βάμβουκας και ο Τομ Νταμπάμπιν κλπ. Αποφάσισαν την ενοποίηση των ομάδων στην περιοχή του Ψηλορείτη, υπό τον  Καπετάν Πετρακογιώργη για την συντονισμένη αντιμετώπιση των Γερμανών. (Πηγές: ΓΕΡΜΑΝΟ-ΙΤΑΛΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ 1941-1945 σελ. 576 Γιώργης Κάβος).
      Στο χώρο της κατασκήνωσης μας προσφέρθηκε το αποχαιρετιστήριο  γεύμα αποτελούμενο από μακαρόνια και βραστό κρέας. Σιγά-σιγά μαζέψαμε τις σκηνές, διαλύοντας το πολύχρωμο χωριό το οποίο άρχισε να αδειάζει. Το τοπίο έμεινε πάλι μόνο του  με τους μόνιμους κατοίκους  την άγρια πανίδα και τα αιγοπρόβατα.
     Ευχαριστούμε πάρα πολύ τον οικοδεσπότη-διοργανωτή Ορειβατικό Σύλλογο Ρεθύμνου, για την άψογη διοργάνωση της ορειβατικής συνάντησης, τους εθελοντές και τους Σαμαρείτες που ήταν παρόντες για κάθε ενδεχόμενο. Τέλος ευχόμαστε σε όλους, υγεία, αγάπη, χαρά και πολλές εξορμήσεις.
     Στον Ορειβατικό Σύλλογο Λασιθίου (Οροπεδίου) που θα πραγματοποιήσει την επόμενη Ορειβατική Συνάντηση το 2018, ευχόμαστε καλή συνέχεια και υπομονή -
Μόλις στήσαμε τις σκηνές

Η δυτική κορφή του  Ψηλορείτη Στολίστρα

Μικρό οροπέδιο με φόντο τον Ψηλορείτη



Στη Γραμματεία

Ορειβάτες των Μοιρών


Φλεγικό πηγάδι

Έτοιμοι για την πηγή Αραβάνες

Ορειβάτες των Μοιρών.

Απολαμβάνουν το τοπίο

Οι Σαμαρείτες παντού


Το ρέμα του Αράπη

Μικρή στάση


Πηγή στις Αραβάνες

Άγιος Γεώργιος ο Μεθυστής

Δείπνο στην κατασκήνωση 

Στην πηγή των Αραβάνων

Η σπηλιά Κόρεγος

Μαζί με την Βαγγελιώ
Από την τελετή

Ρέμα του Αράπη


Πολύ μεγάλος πρίνος