ΜΑΡΜΑΡΟΣΠΗΛΙΟΣ - ΧΑΪΝΌΣΠΗΛΙΟΣ

ΜΑΡΜΑΡΟΣΠΗΛΙΟΣ ή ΧΑΪΝΟΣΠΗΛΙΟΣ

Του ορειβάτη Δακανάλη Μανόλη

    Ο Μαρμαρόσπηλιος ή Χαϊνόσπηλιος βρίσκεται στη θέση «Ασφένταμος Κεφάλι» (υψ550μ) και απέχει 200 μέτρα από τον οικισμό Καμαράκι του Δήμου Μαλεβυζίου. Στην είσοδο πάει άσφαλτος και διαθέτει μεγάλη πλατεία  για παρκινγκ. Την πρώτη ονομασία την πήρε από τους ογκώδεις σταλαγμίτες και τις μεγάλες υψηλές μαρμαρωμένες στήλες.

     Το σπήλαιο έχει στενή είσοδο και για δέκα μέτρα περίπου χαμηλή οροφή με ήπια  κατηφορική κατάβαση. Λίγα μέτρα μετά την είσοδο διανοίγονται αίθουσες και υψηλοί θάλαμοι, με εκπληκτικούς σχηματισμούς σταλακτιτών. Το σπήλαιο έχει μορφή επιμήκης γαλαρίας περίπου 200 μέτρων και κατά τους ειδικούς υπήρξε κοίτη υπόγειου ποταμού. Μέσα επικρατεί αρκετή υγρασία, στάζει σε πολλά σημεία και γλιστράει πολύ.

     Το σπήλαιο χαρακτηρίζεται ως ένα από τα σημαντικότερα της Κρήτης, από άποψης φυσικού διακόσμου. Στήλες ογκώδεις ύψους πάνω από 6 μέτρα κοσμούν τις μεγάλες αίθουσες του σπηλαίου, ενώ μικροί και μεγάλοι σταλαγμίτες είναι διάσπαρτοι παντού. Σταλακτίτες διαφόρων σχημάτων καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της οροφής και αρκετοί από αυτούς μοιάζουν με κρυστάλλινους πολυελαίους εξαιρετικής ομορφιάς. Κοντά στο τέλος υπάρχει απότομη κάθοδος και για να κατέβει κανείς χρειάζεται σχοινί ή κατάλληλη σκάλα. ( Πηγές: ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΑΣ ΤΟΥ, Ελευθέριος Πλατάκης σελ.45-46).

      Λέγεται και Χαϊνόσπηλιος, γιατί ήταν το καταφύγιο και ορμητήριο των Χαϊνηδων (ανυπότακτοι Κρητικοί στους καταχτητές, οι οποίοι ζούσαν στα βουνά), Καπετάν Ιωάννη Παντερή ή Παλμέτη από το Καμαράκι (1790-1834) και των Ανωγειανών, Σταύρου Νιώτη, της αδελφής του, Αγάπης Νιώτη, του Σταύρου Ξετρίπη και Αρετής Παντιδόνη, που ήταν η σύνδεσμος με τα Ανώγεια. Οι παραπάνω  εξολόθρευαν τους Τούρκους που περνούσαν το δρόμο του Στρούμπουλα με προορισμό το Ρέθυμνο. Το σύνθημα έδινε η Αγάπη Νιώτη με ένα κουδουνάκι, μόλις έμπαιναν στα στενά του δρόμου. Ο Παλμέτης και οι άλλοι με τα καρυοφύλλια τους σκότωναν και τους έριχναν σε ένα τάφκο (βάραθρο), που τον ονόμασαν τάφκο του Παλμέτη προς τιμή του.

     Κάποια μέρα Ο Νιώτης πάλεψε με ένα μεγαλόσωμο Τουρκοκρήτα, τον έριξε κάτω, τον αφόπλισε και τον έδεσε. Τον οδήγησε στον τάφκο του Παλμέτη και του είπε, να πηδήσει το στόμιο του τάφκου και αν περάσει απέναντι, θα του χαρίσει τη ζωή. Ο τούρκος δεν είχε άλλη επιλογή, πήδησε και έπιασε τον κισσό απέναντι. Ο Νιώτης θεώρησε, ότι δεν πέρασε, έκοψε τον κισσό με τη μαχαίρα του και ο τούρκος χάθηκε μέσα στον τάφκο.

     Μετά το φόνο του Ασάν Αγά στου φονιά τον ποταμό μεταξύ Ανωγείων και Αξού από το Νιώτη. Η Τουρκική Διοίκηση αποφάσισε ν΄ αμνηστεύσει τους Σταύρο Νιώτη, Σταύρο Ξετρίπη και Παλμέτη για να ησυχάσει η περιοχή. Οι όροι ήταν να παραμείνουν στο Ηράκλειο και δεν θα πάθουν τίποτα. Ο Νιώτης και Ξετρίπης δεν πίστεψαν στις υποσχέσεις των Τούρκων  και αρνήθηκαν την αμνηστία. Έφυγαν με πλοιάριο και πήγαν στο Τολό του Ναυπλίου στην ελεύθερη Ελλάδα. Το κράτος τους έδωσε κτήματα και ρίζωσαν εκεί. Για παρόμοιους λόγους πήγαν στο Τολό και Σπυθούρηδες από τα Ανώγεια. Ο Παλμέτης δέχθηκε την αμνηστία. Πήγε στο Ηράκλειο και έγινε δεκτός με τιμές και έφερε τα όπλα του.

Ο μαντιναδολόγος της εποχής του αφιέρωσε την παρακάτω μαντινάδα.

                       «Αφήστε τόνε να περνά που τω Χανιώ την Πόρτα

                       και να φορεί και τα άρματα όπως τα φόριε πρώτα».

     Μετά από τρεις μήνες ενώ έκανε περίπατο στο Μπεντενάκι και αμέριμνος κοίταζε τον Στρούμπουλα, μια ομάδα Τούρκων τον έσπρωξαν, έπεσε στη βραχώδη ακτή και σκοτώθηκε. (Πηγές: ΑΠΟ ΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ 1204-1997, Μανόλης Δακανάλης, σελ. 64-65.)

       Λίγο ανατολικά από το Χαϊνόσπηλιο βρίσκεται το «Χαμωτό Σπηλιάρι» μήκους 32 μέτρων με αξιόλογο λιθωματικό διάκοσμο.

     Το σπήλαιο λειτούργησε ως καταφύγιο για τους κατοίκους της περιοχής την περίοδο της Τουρκοκρατίας και της Γερμανικής κατοχής.

      Το σπήλαιο φωτογράφησε ο γράφων στις 2 Ιουνίου 2020. Ευχαριστώ πολύ την παρέα που ήταν στο καφενείο του χωριού, οι οποίοι με βοήθησαν και με φίλεψαν εγκάρδια.-

Είσοδος σπηλαίου

Αμέσως μετά την είσοδο

Μαγεία

Προσθήκη λεζάντας

Μεγάλη κολόνα

Κολόνα με διάκοσμο

Η μαγεία του σκότους

Μικροί σταλακτίτες

Κολόνα στη μεγάλη αίθυσα.

Πλούσιος διάκοσμος

Σταλακτίτες

Αρχιτεκτονική της φύσης

Πτυχωτοί σταλάκτες

Λιθωματικός διάκοσμος

Στήλη πλαισιομένη με άλλα σχέδια

Αρχιτεκτονική του σκότους

Μεγάλη κολόνα.

Πολλύ μικροί σταλακτίτες.

Χαμωτό σπηλιάρι

Πλατεία  στην είσοδο του σπηλαίου

   

 

ΟΜΑΛΟΣ-ΔΙΚΤΗ ΑΦΕΝΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

                 ΔΙΚΤΗ–ΑΦΕΝΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ (υψ2141μ)

             Του ορειβάτη Δακανάλη Μανόλη      

       Το γραφικό οροπέδιο του Ομαλού (υψ1350μ) βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του όρους Δίκτη ή Λασιθιώτικα βουνά και είναι το τρίτο σε μέγεθος οροπέδιο της Δίκτης. Στο κέντρο του οροπεδίου δημιουργούνται το χειμώνα   δυο λίμνες νερού, που κρατάνε μέχρι τον Ιούλιο.

     Το τοπίο γύρω από το οροπέδιο είναι εξαιρετικού κάλλους όλες τις εποχές του έτους, καθώς αλλάζει μορφές, από χιονισμένο, καταπράσινο και λουλουδιασμένο όπως το είδαμε εμείς. Στη δυτική του πλευρά βρίσκεται το ξωκλήσι του Αγίου πνεύματος, κάτω από το ιερό του τρέχει μια πηγή με κατάκρυο κρυστάλλινο νερό.

     Ο γράφων και ο Γιώργος Γουναλάκης ορειβάτες του Ορειβατικού Συλλόγου Μοιρών στις 7 Μαΐου 2020, από το οροπέδιο του Ομαλού ανηφορίσαμε με προορισμό την κορφή Αφέντης Χριστός. Η ανάβαση ήταν πολύ ανηφορική και μετά από μιας ώρας σκληρής ανάβασης, ακολουθήσαμε ένα παμπάλαιο αχνό μονοπάτι, το οποίο μας οδήγησε στην κορφή. Το μονοπάτι αυτό ίσως να ήταν μινωικό και οδηγούσε στην κορφή που κατά πάσα πιθανότητα υπήρχε Ιερό.

     Στο διάβα μας συναντήσαμε πολλές και μεγάλες χιονούρες οι οποίες δεν ήταν επικίνδυνες εκτός από μία, την οποία περάσαμε με μεγάλη προσοχή. Μέχρι την κορφή μας πήρε τέσσερις ώρες σκληρής και δύσκολης ανάβασης.

     Η ημέρα ήταν ηλιόλουστη με μεγάλη θέα προς όλα τα σημεία του ορίζοντα και το αχόρταγο μάτι μας δεν προλάβαινε, να σαρώνει τα μοναδικά τοπία. Στα δέντρα ο αρωδαμός βρίσκονταν σε πλήρη βλάστηση και προσέδιδε στο τοπίο μια εντυπωσιακή ανοιξιάτικη ομορφιά. Το οροπέδιο του Λασιθίου ήταν  στολισμένο με λουλούδια διαφόρων αποχρώσεων, το οποίο ποτέ άλλοτε δεν το είχαμε δει τόσο μαγευτικό. Η αναγέννηση της φύσης βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη.

      Εκεί πάνω απελευθερωθήκαμε ύστερα από την καραντίνα 42 ημερών λόγω του κορωνοϊού.

    Ανατολικά φιγουράρει η άγρια και απότομη κορφή Ψαρή Μαδάρα (υψ2094μ), ενώ βορειανατολικά η επίσης άγρια κορφή το Σπαθί ή Εντίχτης, η υψηλότερη κορφή της Δίκτης (υψ2148) και πιο ανατολικά ο Λάζαρος (υψ2085μ).

    Το πέτρινο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα στην κορφή αναφέρεται από το 1343. Οι Μινωίτες σύμφωνα με την πρακτική τους στο υψηλότερο σημείο κάθε βουνού έκτιζαν ιερό κορφής. Ενδεχομένως να αποτέλεσε τοποθεσία για ιερό κορφής, όπως μαρτυρούν τα ανάλογης περιόδου πήλινα αγαλματίδια που βρέθηκαν εκεί πάνω.

      Η επιστροφή μας έγινε από το ίδιο δρομολόγιο, διανύοντας περίπου 10 χιλιόμετρα και μας πήρε συνολικά έξι ώρες μαζί με τις στάσεις. Η πορεία  αποδείχτηκε αρκετά δύσκολη και απαιτητική.

     Ιστορικά στοιχεία. Ανεβαίνοντας το χωματόδρομο για το οροπέδιο του Ομαλού από την Κάτω Σύμη στη θέση Κρύα Βρύση σε υψόμετρο 1150 μέτρων, βρίσκονται τα ερείπια του Ιερού του Ερμή και της Αφροδίτης. Όπως πληροφορούν οι ιδικοί, είναι από τα σημαντικότερα της αρχαιότητας και ιδρύθηκε το 2.000 πχ.

     Τη Γερμανική κατοχή στη Δίκτη είχε το λημέρι της η αντάρτικη ομάδα του Μανώλη Μπαντουβά. Στις  12-9-1943 ένας λόχος Γερμανών με 120 περίπου άνδρες κινείται προς την Κάτω Σύμη και πέφτει σε ενέδρα ανταρτών της Ομάδας Μπαντουβά, που ήταν ακροβολισμένοι μέσα στο δάσος. Στο πεδίο της μάχης έπεσαν 30 Γερμανοί, αρκετοί τραυματίες και συνέλαβαν 13 αιχμαλώτους. Οι αντάρτες είχαν ένα νεκρό και ένα τραυματία.

    Τα στρατεύματα κατοχής σε αντίποινα της Κρητικής Αντίστασης από 14-16 Σεπτεμβρίου 1943 συνέλαβαν και εκτέλεσαν 401 αθώους πατριώτες ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας. Στη συνέχεια λεηλάτησαν και πυρπόλησαν τα χωριά της ευρύτερης περιοχής της Βιάννου. Το ολοκαύτωμα της Βιάννου θεωρείται το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ελλάδα μετά τα Καλάβρυτα.-

Μικρή ξεκούραση

Ίριδες.

Γιώργης Γουναλάκης

Οροπέδιο Ομαλού.

Μεγάλη χιονούρα.

Πολλά χιόνια

Κρόκοι.

Μανόλης Δακανάλης

Άγρια Χαράδρα.

Το εκκλησάκι του Αφέντη

Οροπέδιο Λασιθίου

'Άγρια χαράδρα.

Στο βάθος το δάσος του Σελάκανου.

Αφέντης Χρηστός

Εσωτερικό Αφέντη.

Πρώτη κορφή το Σπαθί, δεύτερη ο Λάζαρος.

Μετά την προσευχή

Η αίγα πάνω στο σφεντάμι.

Πεθαμένος πρίνος

Άποψη Ομαλού.

Ιερό Ερμή και Αφροδίτης

Άγιο Πνεύμα

Οροπέδιο ομαλού από ψηλά.

39η ΠΟΣ ΣΤΟΥ ΡΟΥΒΑ

39^η ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΗ   

  ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥ ΡΟΥΒΑ  

Του ορειβάτη Δακανάλη Μανόλη

       Στο νοτιανατολικό τμήμα του Ψηλορείτη βρίσκεται το μαγευτικό πρινόδασος του Ρούβα εκτάσεως 30.000 στρεμμάτων, είναι ένα από τα μοναδικά φυσικά δασικά οικοσυστήματα με αειφόρα ανάπτυξη. Με τους πρίνους συνυπάρχουν, σφεντάμια, αζίλακες, λιόπρινα, πεύκα και κυπαρίσσια. Η περιοχή είναι βιότοπος του γύπα ή σκάρας, του γυπαετού ή κοκαλά, του αγριόγατου ή φουρόγατου και άλλων ειδών. Πάνω από τη μάνα του νερού σε περιφραγμένη μικρή έκταση ενδημεί η ορχιδέα της Κρήτης, το κρητικό κεφαλάνθηρο, ενώ στη θέση «Διπλόρι» η Ζέλκοβα-Αμπελίτσα-Ανέγνωρο σε έκταση 20 περίπου στρεμμάτων.

     Στο Λάκκο του Ρούβα (υψ950μ) με το πέτρινο εκκλησάκι του Αι Γιάννη, τα πανύψηλα πλατάνια και το καταφύγιο, πραγματοποιήθηκε η 39^η Παγκρήτια Ορειβατική Συνάντηση στις 7-8 Σεπτέμβρη 2019 με διοργανωτή και οικοδεσπότη τον Ορειβατικό Σύλλογο Μοιρών και συνδιοργανωτές, την Περιφέρεια Κρήτης και το Δήμο Φαιστού.

       Ορειβάτες από όλη την Κρήτη, την Ένωση Ορειβατών φυσιολατρών Αθήνας, το απομεσήμερο συνέρρεαν στο μαγευτικό δάσος του Ρούβα με τα πόδια ή με αυτοκίνητα από τη θέση «Σελί», ακολουθώντας ένα οφιοειδή δασικό δρόμο κάτω από την σκιά των πρίνων. Η πορεία κράτησε περίπου μια ώρα.

       Στη γραμματεία έγινε εγκάρδια υποδοχή των φιλοξενουμένων ορειβατών με κέρασμα ρακής, ξηρούς καρπούς και ένα αναμνηστικό μπλουζάκι. Το λιόγερμα είχε δημιουργηθεί ένα παγκρήτιο  προσωρινό ορειβατικό χωριό με πολύχρωμες σκηνές και περίπου 350 κατοίκους.

       Οι πορφυρές ακτίνες του ήλιου άρχισαν να φωτίζουν με χρυσαφή χρώματα την κορφή της Χαλασοκεφάλας. Τότε άρχισε η καθιερωμένη τελετή με ενημέρωση από τον οικοδεσπότη πρόεδρο του Ορειβατικού Μοιρών Δακανάλη Μανόλη.

      Σύντομους χαιρετισμούς απεύθυναν οι, Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Γορτύνης και Αρκαδίας κ. Μακάριος και ο Δήμαρχος Φαιστού κ. Γρηγόρης Νικολιδάκης. Ακολούθησαν προσφωνήσεις και ανταλλαγές δώρων του οικοδεσπότη προέδρου  και των υπολοίπων προέδρων της Κρήτης.

     Στη συνέχεια προσφέρθηκε πλούσιο δείπνο από βραστό κρέας, πιλάφι κλπ σε όλους που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση. Ακολούθησε τρικούβερτο γλέντι από τους ανιδιοτελείς δεξιοτέχνες οργανοπαίχτες της Κρητικής μουσικής, Τσικριτσάκη Κώστα στη λύρα, τον ορειβάτη Νίκο Λεμονάκη στο λαούτο,  Μαρκογιαννάκη Νίκο στο μαντολίνο, Βρυσσανάκη Κώστα  στο λαούτο,  Ζαχαρένια Πετράκη στο τραγούδι και τα τουμπελέκια. Τους ευχαριστούμε πάρα πολύ και τους  ευχόμαστε υγεία, για να γλεντάνε τον κόσμο.

     Η περιοχή του Ρούβα είναι τόπος ιστορικής μνήμης, χώρος ελευθερίας των επαναστατών, οπλαρχηγών, χαίνιδων  κατά την Ενετοκρατία, Τουρκοκρατία και τη Γερμανική κατοχή.

     Με το δροσερό πρωινό ξύπνημα  προσφέρθηκε πλούσιο πρωινό από τσάι του βουνού μαλοτήρα, τυρί και διάφορες λιχουδιές.

     Η εκκίνηση 129 ορειβατών με αρχηγό τον Κώστα Μουζουράκη για τους «Δυο Πρίνους» άρχισε, όταν ο κοσμογυριστής ήλιος βρίσκονταν μια κονταριά πάνω από την κορφή «Γυριστή». Το ανηφορικό μονοπάτι που ακολουθήσαμε βρίσκονταν μέσα σε πευκόδασος και μας οδήγησε στους «Δυο Πρίνους» (υψ1200μ), που είναι  το μπαλκόνι του Ρούβα.  Εκεί  πάνω στο πλάτωμα  βρίσκεται το ξωκλήσι του Μιχαήλ Αρχαγγέλου και της Αγίας Ευφροσύνης με χώρο αναψυχής και μερικά βοσκόσπιτα. Από εκεί πάνω μαγεύεται ο επισκέπτης βλέποντας το μεγαλείο του δάσους και την αγριάδα της ευρύτερης περιοχής.

       Η επιστροφή πραγματοποιήθηκε από το πρινόδασος του «Μέσα Ρούβα». Μέσα στο δάσος επικρατούσε απέραντη γαλήνη, δεν ακούγονταν παρά μόνο το θρόισμα των φύλων και το περπάτημα των ορειβατών.

      Πραγματοποιήσαμε μια ευχάριστη κυκλική  πορεία, που κράτησε περίπου τρεις ώρες. Ευτυχώς είχαμε σύμμαχο τον καιρό το διήμερο της εκδήλωσης.

       Με την επιστροφή μας στον καταυλισμό  στον παραμυθένιο Λάκκο του Ρούβα, απολαύσαμε τη μακαρονάδα, με βραστό κρέας κλπ. Με τη λήξη του γεύματος σήμανε και το τέλος της φιλοξενίας μας.

      Ευχαριστούμε θερμά όλους  και όλες που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση του συλλόγου μας. Πιστεύουμε, ότι ανταποκριθήκαμε πλήρως στις προσδοκίες των φιλοξενουμένων μας, οι οποίοι εκφράζονταν με επαινετικά σχόλια.

      Αρκετοί ορειβάτες το απομεσήμερο κατηφόρισαν νότια στο άγριο φαράγγι του Γάφαρη μήκους 5 χιλιομέτρων, το οποίο σχηματίζεται σαν μια μεγάλη μαχαιριά μεταξύ των κορφών Αμπελάκια και Σαμάρι. Οι άγριες πλαγιές του φαραγγιού είναι  κατάφυτες κυρίως από πεύκα και δίκταμο ή έρωτα ενδημικό φυτό της Κρήτης. Κατέληξαν στη φυσική λίμνη Βότομος, η οποία τροφοδοτείται από τα σωθικά του βουνού με μεγάλες ποσότητες κρυστάλλινων υδάτων και έχει δημιουργηθεί ένας  υδροβιότοπος και χώρος αναψυχής.

     Ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο του Ορειβατικού Συλλόγου Μοιρών ευχαριστούν από καρδιάς, τον Περιφερειάρχη Κρήτης κ. Σταύρο Αρναουτάκη, τον πρώην δήμαρχο Φαιστού Γιώργη Αρμουτάκη και το νέο δήμαρχο Γρηγόρη Νικολιδάκη για τις  χορηγίες των.

    Θερμές ευχαριστίες στους χορηγούς μας, που συνεισέφεραν με υλικά και χρηματικά ποσά. Τους Σαμαρείτες που βρίσκονται πάντα στο πλάι μας για κάθε ενδεχόμενο και την Πυροσβεστική υπηρεσία που περιπολούσε στην περιοχή.

    Ένα μεγάλο ευχαριστώ στις εθελόντριες ορειβάτισσες και ορειβάτες μας, που εργάστηκαν άοκνα, χωρίς φειδώ χρόνου και κόπου, για να πραγματοποιηθεί με επιτυχία η παραπάνω εκδήλωση.

    Τέλος ευχόμαστε καλή συνέχεια, δουλειά και υπομονή στον Ορειβατικό Σύλλογο Χανίων, που θα διοργανώσει την 40^η Παγκρήτια Ορειβατική Συνάντηση τον Σεπτέμβριο του 2020.-

Φώτο: Δακανάλης Μανόλης και Ντρετάκης Μανόλης.

Στη γραμματεία

Εθελόντριες

Εθελοντές Μοιρών

Εθελοντές ΕΟΣ.Μοιρών

Οι σκηνές

Με το δήμαρχο Φαιστού Γρηγόρη Νικολιδάκη.

Οργανοπαίχτες.

Ορειβάτες Ηρακλείου

Σύντομο χαιρετισμό από το Δήμαρχο.

Σύντομο χαιρετισμό από τον Σεβασμιότατο Μακάριο

Ενημέρωση από τον πρόεδρο

Ανταλλαγή δώρων με ΕΟΣ. Λασιθίου

Ανταλλαγή δώρων με ΕΟΣ Αγίου Νικολάου.

Ανταλλαγή δώρων με ΕΟΣ Ηρακλείου

Ανταλλαγή δώρων με Φυσιολατρικό Ηρακλείου

Ανταλλαγή δώρων με ΕΟΣ. Ρεθύμνου

Ανταλλαγή με Ένωση Φυσιολοατρών Αθήνας

Με ΕΟΣ. Χανίων

Χορός

Οι μάγειροι μας.

Χορός

Πρώτος ο Γιάννης

Πρωινό

Με το φίλο στη μέση Αντώνη Γεωργεδάκη

Πρωινό

Προς τη θέση Δυο Πρίνους.

Ανθρώπινη αλυσίδα.

Στο πευκόδασος

Με φόντο την Χαλασοκεφάλα

Με ορειβάτες Λασιθίου

Ορειβάτες Χανίων κλπ.

Με τους ορειβάτες Ρεθύμνου.

Κάθοδος προς Μέσα Ρούβα.

Μέσα Ρούβας.

Ζωή και θάνατος κανόνας της φύσης.

Οικογένεια.

Η ορχήστρα.

Φαγητό και ξεκούραση.